Amy Dombroski

Amy Dombroski

Geboorteplaats
Jericho-Vermont (USA)
Woonplaats
Boulder, Colorado (USA)
Geboortedatum
9 september 1987
Categorie
elite-vrouwen
Nationaliteit
Amerikaanse
Burgerlijke stand
motorcrosser Ryan Rozinsky is haar vaste vriend


Dodelijk ongeval op 3 oktober 2013

Amy Dombroski is op 3 oktober 2013 tijdens een dernytraining verongelukt. Een zware botsing met een bestelwagen kostte haar het leven.Als eerbetoon aan haar en om aan te geven dat ze niet is vergeten houden we haar portretje hier in stand.

We herinneren ons Amy als een lieve, attente, enthousiaste jonge vrouw. Als renster was ze zichzelf net aan het ontdekken toen ze om het leven kwam. We zullen Amy nooit vergeten. Zoals haar broer Daniel ook niet doet. We hadden onlangs ter gelegenheid van ons TFCT-kerstmagazine een gesprek met hem over Amy. Hier is het. 

 

Broer Danieldenkt nog elke dag aan Amy

“asse wordt uitgestrooid op hoogste berg”

Zoals Amy Dombroski sinds haar dodelijk ongeluk nog altijd in onze harten zit, is dat bij haar broer Daniel nog meer uitgesproken. “Ik denk elke dag aan haar. Er zijn zoveel dingen die je als broer en zus samen beleefde dat het niet anders kan. Vandaag nog zag ik een foto van ons beiden na haar elfde plaats op het WK in Louisville vorig jaar. We zijn toen achteraf samen uit geweest, we hadden allebei wat te diep in het glas gekeken, vandaar dubbel zoveel plezier. Amy was zo’n toffe”, vertelt Daniel.

Het is van 3 oktober geleden dat Amy in Begijnendijk vol op een vrachtwagen knalde, maar het zit nog stevig in onze herinneringen. Het zal zich nooit wissen, verzekert Daniel. “Ik heb zelf gekoerst. Ik heb zelf ook vaak achter de brommer getraind zodat ik me best kan voorstellen wat er zich op het moment zelf moet hebben afgespeeld. Als je dergelijke trainingen doet, ga je fysiek heel diep. Veel dingen kunnen je niet schelen. Je verliest oogcontact. Je hoofd zakt al wat meer naar beneden. Je let dan niet op zoals je dat eigenlijk zou moeten doen. Je ondergaat het, wat toen ook is gebeurd. We verwijten bijgevolg absoluut niemand iets.”

Ben je op de plek van het gebeuren geweest?
“Op het moment zelf, toen we in België waren voor de afscheidsceremonie, was ik te emotioneel om dat te doen. Nu heb ik er spijt van dat ik er niet ben geweest. Ik zou wel willen. Het is vreemd, maar we horen van die zaak eigenlijk niets meer. Er is niets info meer gekomen. Zeker niet van de politie of zo. Is het allemaal geklasseerd? We weten het niet.”

Vertel eens een mooie anekdote aan Amy.
“Ik ben zes jaar ouder dan Amy, maar zo voelde dat niet aan. Amy was haar leeftijd ver vooruit, ze was al heel vroeg volwassen. We hebben ooit samengewoond op een flatje met één slaapkamer. Kan je het je voorstellen? Ik was 24, zij 18 en allebei wilden we topwielrenner worden, maar ik had de klasse niet, maar het was een leuke tijd. Ik waste de fietsen, zij de kleren. Amy was heel onafhankelijk, een beetje koppig ook. En haar drive was onwaarschijnlijk.”

Jullie zijn na de afscheidsceremonie met haar urne naar de States teruggekeerd.
“We hadden ze op een mooie manier in onze handbagage die mee op het vliegtuig mocht gestopt. Dichtbij ons. Niemand heeft ernaar gevraagd. We hadden er bewust geen toelating voor gevraagd om haar niet te moeten afgeven of zo. Het was een speciale trip.”

Is Amy bijgezet op het kerkhof in Jericho?
“Neen, dat gaan we nooit doen. Haar urne staat nu naast die van ons mama op een speciaal tafeltje bij mijn vader thuis. Er staan twee foto’s bij, wat bloemen ook. Alles heel intiem. Volgende zomer gaan we ze allebei samen uitstrooien.”

Wanneer is jullie moeder overleden?
“Exact tien jaar geleden. Ook tijdens het sporten, echt waar. Het is een vreemd toeval trouwens. Mijn mama was een goede golfspeelster en die ene dag brak er een hevig onweer los. Terwijl ze ergens naartoe liep om te schuilen sloeg de bliksem op haar in. Eén flits, zoals wellicht het ongeluk dat Amy had. Ons mama had geen kans. Zowel Amy als ik hebben daar enorm van afgezien. Vandaar ook een diepe verbondenheid tussen ons twee.”

Jullie gaan de twee urnen samen uitstrooien.
“Ja, volgende zomer. We hebben het gevoelen dat we dat moeten doen. Ik ga dan samen met mijn vader naar de hoogste berg bij ons in de buurt. Het is 1.500 meter klimmen tot je boven in een schitterend decor terecht komt. We gingen er altijd skiën. We deden de klim ook vaak met de fiets: kleine versnelling, de blik omhoog, gevulde drinkbussen. (lacht) En Amy die rapper boven was dan ik. Dat zal hun laatste rustplaats worden, zweven samen met de wind.”

Hoe is het met haar vriend Ryan?
“Wij moeten verder, Ryan natuurlijk ook. De trip naar België was voor hem een ramp. Tot dan was de dood van Amy iets onwezenlijks, maar plots niet meer. Het was enorm confronterend. Ryan heeft veel tijd nodig gehad om ermee in het reine te komen. Amy was de vrouw van zijn leven, ze begrepen elkaar, ook in elkaars sport. Ryan en ik zijn nu vrienden, we gaan heel vaak samen fietsen. Komend weekend trekken we er met de mountainbike op uit. Amy was heel technisch op de fiets, ze was heel wendbaar, kon goed sturen, ze was lief, bezorgd. Zo’n dingen gaan we zeker weer zeggen.”

Hoe is het met het Amerikaanse veldrijden zonder haar?
“We hebben recent de Amy D-foundation opgericht. Daarmee willen we een ploeg vormen die zich speciaal richt tot meisjes en jonge vrouwen die talent hebben om te koersen en te crossen en die niet direct de mogelijkheden hebben. Ik ga een tijdje ploegleider zijn tot we ons helemaal gelanceerd hebben. We zijn op dit moment de nodige fondsen aan het verzamelen, want zonder geld gaat het niet.”

Ik heb het gebedsprentje van Amy op mijn bureel staan.
“Bij mij is het mijn dochtertje van twee jaar dat de herinnering zo onwaarschijnlijk levendig houdt. Hoewel ze nog heel klein is, vraagt ze regelmatig naar haar tante. Zo klein en toch is er blijkbaar een fel gemis dat haar leeftijd overstijgt. Weet je welke mijn verste herinnering is aan Amy? Ik was toen zes jaar en me nog niet te veel bewust van alle dingen. Wat ik nog weet is dat mijn vader en moeder die ene morgen naar het ziekenhuis gingen, want Amy ging geboren worden. Ik moest toen thuisblijven, iemand kwam babysitten…”

Noël TRUYERS


Amy Persoonlijk

Grootte
1m55
Gewicht
49 kg